Değişmeyen Yıllar

İnsanların yeniye olan ihtiyacı her zaman tanımlamalarını da etkilemiştir. Yaşam gerçekliği içerisinde geçmişi bir noktada bırakarak yeniden bir başlangıç noktası başlatmak anlam arayışının bir parçası olarak kendisini göstermektedir. Hep bir başlangıcı olan dünya üzerinde bilinmezliklerle yeninden yüzleşmek 'yeni' olanın verdiği enerji ile gerçekleşebilir kılınıyor. Fakat bakıldığında bunun temel nedeni psikolojik bir uyaran mı ya da insanın benliğindeki başlangıç arzusunun sürekli tetiklenmesi mi bilinmez!

Sorgulamak insani bir erdem, bu noktada bakıldığında yeni, beyaz sayfa gibi nitelemelerle bu sorgulamada özne olan insan bir şekilde kendi konusu olduğu zamandan sıyrılarak günahlarının savunmasını vermeden kurtulmanın arayışını buluyor. İnsanın doğumuyla girdiği zaman çarkı içerisinde sürekli doğumlar yaratarak zamanının belirli noktalarında ayinlerini düzenlemesi geçmiş olan benliğini günahlarıyla örtmesi aslında saf iyiliğin erişilemez olan niteliğini yansıtmaktadır. Mutlak iyinin olmadığı dünyaya ilişkin bireyin kendini kurtarmaya çalıştığı 'obsesif' yansımaları çağrıştırmaktadır. 

İnsan kötülüklerinin ve günahlarının acısını kaldıramayacağı ve yükünü yükleyemeyeceği noktada bunların vereceği yangından kaçmak için sürekli bir 'yeni' aramıştır. Bunca savaş, yıkım, açlığın olduğu dünyada birilerinin üzerine bakarak yükseldiği evren içerisinde kendisine zarar gelmemesi için geçmişi unutmanın ve belirsiz geleceğin eylemlerine olumlu anlamlar yüklemenin arayışıdır 'yeni'.

Her sene yeni yıla geçmişin olumsuzluklarını giderebilmek için umutlar besleyen yazılar yazardım. Pek umut olabilecek kadar kötü yazılar! Pesimist damarları! Akışkan dünya içerisinde bir bant üzerinden akan insan gerçekliklerini gördükçe insanın geleceğin ne kadar da belirsiz olmadığını, geçmişle yüzleşmeden geleceği oluşturamayacağımızı gösteriyor. Geçmişin savunmasını vermeden, günahların affını istemeden, iyi insanlara küsmeden bazı gerçekleri takvimden eskiyen 365 günün sonunda yeni 365 güne bağlamak gereksiz bir gelecek metaforu...

Yeni anlamının bir sorgu olarak cevabı olmayan bir başlangıca anlam yaratması gereksiz mutluluğu çağrışıma döken, düşen çocuğu kaldıran arkası doldurulmamış yapay bir mutluluk anlamından öteye gitmeyen dua gibi...

Bu blogu okuyan herkesin yeni yılını kutlarım... Eskisi gibi olmasa da umarım blogum için aldığım kararları uygulayabilirim. Kişisel ve akademik hayatımda iyi gitmeyen süreçleri artık cesaretimi toplayarak bir noktaya getirebilirim. Ben biraz geçmiş yılda kalarak bir süre günahlarımı ve tembelliğimi yenerek bu yıla gireceğim galiba... 

Bu yıl içerisinde seven, okuyan, destek veren; isimleri belli olmayan ya da olan her okuyucuma teşekkürlerimi sunarım... Bir yere gitmeyin, silerim blogu he... Sevgilerimle...