Best/Mest of Karakter"s"...

Gel zaman git zaman günler geçiyor, yaşlanıyoruz velhasıl, nedendir bilinmez insanlarda bir garipleşiyor. Garipleşiyor ve garipleştikçe çirk...

Bu Hasret Bizim...

Dünyaya karşı gözlerimiz kapalı, her günün kimsesizliğinde çaresizce bir yaşayış sürüyoruz. Kimsesiz kaldığımız dünyada neye taptığı belli o...

İkibinonbeş Model İnsanlık...

Acı veriyor bu hayat, bilmeden umarsızca. Galiba bu hayatta yetim kaldım, kimim olmadan kimsesizce; varlığın yegane temeli olan  bu insanlar...